یه نفر الان در من حس خوبی به وجود میاره. ازش راضی هستم. اما در آینده که به الانم فکر میکنم از طرف بدم میاد. این حس تنفر تا همیشه در من میمونه.

دقیقا برعکسشم هست. یعنی یکی هست که الان ازش خوشم نمیاد. از خودم دورش میکنم. اما در آینده که به الانم فکر میکنم میبینم چه حس خوبی به طرف دارم و کاش در گذشته بیشتر باهاش خوب بودم.

نمیدونم کدومش بیشتر برام اتفاق افتاده. اما مورد دوم رو بیشتر به خاطر دارم.

زندگیه دیگه. بالا پایین داره. الان افتادیم پایینش. درست میشه حتما

نمیدونم واقعا من پنج ماهه چیزی ننوشتم یا بازم بلاگفا چندتا از نوشته هامو قورت داده. هرچی بیشتر به انتهای عمرم نزدیک میشم نوشته ها و عکسام و اثراتی که از خودم به جا میذارم برام عزیزتر و باارزشتر میشن.

رفتم فیس بگردم. بعد از سالها. دیدم اونی که یه زمانی عاشقش بودم دوتا بچه داره! شوکه شدم. حس خوبیه. بچه دار شدن یه عشق خیلی بزرگ تو دل آدم به وجود میاره. که تازه میفهمی همه احساسات قبل از اون سوتفاهم بوده.